Ընդդիմության և լրատվամիջոցների նկատմամբ ճնշումների սկսումը. ռազմավարական քայլ, թե՞ պատահականություն

Այսօր առավոտից ԱԱԾ-ականները խուզարկություններ են իրականացնում ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի տանը և նրան պատկանող օբյեկտներում։ Այս իրադարձությունը, թեև առանձին իրենով էլ բավականին զգացմունքային լիցք է ունենում, պետք է դիտարկել ավելի լայն համատեքստում՝ որպես իշխանությունների կողմից ընդդիմության և լրատվամիջոցների նկատմամբ իրականացվող ռազմավարության հաջորդ փուլ։

Իմ կարծիքով, որպես քաղաքական վերլուծաբան, այս գործողությունները պլանավորված էին և կապված են նախընտրական շրջանում հնչեցրած սպառնալիքների հետ։ Իշխանությունները, ըստ ամենայնի, սպասում էին Սահմանադրական դատարանի որոշմանը՝ որպես իրենց գործողությունների համար իրավական պատրաստի հիմք ստեղծելու։ Դատարանի որոշումը, որը փաստացի հաստատում է ընտրությունների արդյունքները, նրանց թույլ է տվել անցնել հաջորդ փուլին՝ ընդդիմադիր ուժերի և լրատվամիջոցների նկատմամբ ճնշումների սկսելուն։

Այս մոտեցումը բնութագրվում է երկու հիմնական նպատակով։ Առաջինը՝ քաղաքական ուժերին, հատկապես նրանց, որոնք ունեն որոշակի ռեսուրսներ և հանրային աջակցություն, վերահսկողության տակ վերցնելը։ Երկրորդը՝ լրատվամիջոցների վրա ճնշում գործադրելը։ Եթե որևէ գործարար կամ հասարակական գործիչ որոշի ֆինանսավորել և օգնել անկախ լրատվամիջոցին, իշխանությունները, ամենայն հավանականությամբ, կձգտեն ոչ միայն այդ լրատվամիջոցի, այլև այդ գործարարի հետևից՝ նրան ճնշումների ենթարկելով։

Այս ամենը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս, որ իշխանությունները հանրության մեջ արդեն կորցրել են վստահությունը, որը կար 2018 թվականին։ Նրանց համար այլևս բավարար չէ պարզապես իշխանությունը պահել՝ հիմնվելով հանրային աջակցության վրա։ Նրանք պետք է այն պահպանեն ռեալ ճնշումների և վերահսկողության միջոցով։