Հայաստանում քաղաքական հետապնդումը համակարգային բնույթ է կրում և ունի տնտեսական բաղադրիչ

Հայաստանում քաղաքական հետապնդումների ցուցակը, որը կազմվել է իրավապաշտպանների և հասարակական գործիչների կողմից, ներկայումս հասնում է շուրջ 250 անձի։ Այս տվյալները մտադիր են փոխանցել միջազգային կազմակերպություններին՝ ՄԱԿ-ին, Եվրոպայի խորհրդին և ԵՄ-ին։

Ընտրություններից առաջ և հետո տեղի ունեցած մի քանի աղմկահարույց ձերբակալություններ հստակ ցույց են տալիս, որ իշխանությունները կենտրոնացած են ընդդիմության ներկայացուցիչների վրա։ Կալանավորվել են «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանը, «Մայր Հայաստան» կուսակցության ղեկավար Անդրանիկ Թևանյանը, նրա համախոհ Արեգնազ Մանուկյանը, ինչպես նաև «ՀայաՔվե» նախաձեռնության ղեկավար Ավետիք Չալաբյանը։

Իրավապաշտպանների կարծիքով՝ 2018 թվականի «թավշյա հեղափոխությունից» առաջ քաղաքական հետապնդումները հանդիսանում էին առանձին, դեպքեր, իսկ այժմ դրանք ունեն համակարգային բնույթ։ Իրավապահ կառույցները ակտիվորեն ներգրավված են այս գործընթացում, և քաղաքական գործերով ձերբակալությունները կատարվում են ցուցադրաբար, ինչը խոշտանգումների դեմ կոնվենցիայի խախտում է համարվում։

Այս իրավիճակի հետևանքով ոչ միայն քաղաքական գործիչների, այլև նրանց կողմից ստեղծված բիզնեսների իրավունքները ենթարկվում են ոտնահարման։ Օրինակ, Գագիկ Ծառուկյանի կազմում գտնվող «Մուլտի գրուպ» կոնցեռնի ձեռնարկություններն ապօրինի փակվել են, իսկ «Արարատցեմենտ» գործարանը հանձնվել է պետությանը։ Ընդդիմության ղեկավարներից մեկի գույքը և բիզնեսը բռնագանձելու պահանջը հասնում է միլիարդավոր դրամների։

Իրավապաշտպանները հորդորում են քաղաքացիներին զանգվածաբար դիմել դատարաններ՝ իրենց իրավունքների պաշտպանության համար։ Նրանց խոսքով՝ պետք է ոչ միայն պայքարել տեղում, այլև հետևողականորեն դիմել միջազգային ատյաններ՝ իրավիճակի մասին աշխարհին հայտնելու համար։ Նրանք նշում են, որ հայ հասարակության մեջ դատական համակարգին վստահության բացակայությունը խոչընդոտում է այս պայքարը, սակայն զանգվածային հայցեր ներկայացնելը միակ ճանապարհն է իշխանությանը իր անհամաձայնությունը ցուցաբերելու համար։