ԵԱՀԿ-ի հանձնաժողովում բարձրացվել են Ադրբեջանի կողմից իրականացվող զտումները և Հայաստանում ժողովրդավարական ինստիտուտների թուլացման խնդիրը

Այսօր Հաագայում տեղի ունեցած ԵԱՀԿ ԽՎ Ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և մարդասիրական հարցերի ընդհանուր հանձնաժողովում իմ ելույթի ընթացքում ես բարձրացրեցի երկու հրատապ և միմյանցից անդառնալիորեն կապված հարցեր։

Առաջին հարցը վերաբերում է Ադրբեջանի կողմից իրականացվող Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության նկատմամբ իրականացվող համակարգված և ցինիկ քաղաքականությանը։ Այս քաղաքականությունը բազմակողմանի է և ներառում է մի քանի հիմնական ուղղություններ։ Դրանցից են Լեռնային Ղարաբաղի շրջափակումը, որը դարձել է բնակչության կյանքի պայքարի ապրումունք, նրա բնիկ բնակչության բռնի տեղահանումը, որը հանգեցրել է մարդասիրական աղետի, հայկական մշակութային ժառանգության համակարգված ոչնչացումը՝ որպես ազգային ինքնության ջնջման քաղաքականության մաս, և այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի» հայեցակարգի անդառնալիորեն ագրեսիվ առաջմղումը։

Ես ընդգծեցի, որ այս քաղաքականությանը չարձագանքելը, դրա վրա լռելը, ոչ միայն անթույլատրելի է, այլև խաթարում է ԵԱՀԿ-ի հիմքում ընկած հիմնարար չափանիշները՝ ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և հումանիզմի սկզբունքները։

Երկրորդ հարցը, որը ես անդրադարձեցի, վերաբերում է Հայաստանում ընթացող ներքին քաղաքական զարգացումներին։ Իհարկե, մեր երկրի ներքին հարցերը պետք է լուծվեն մեր հանրության կողմից, սակայն ԵԱՀԿ-ի հանձնաժողովի առջև ես պարտադիր համարեցի նշել, որ Ադրբեջանի կողմից իրականացվող ագրեսիվ արտաքին քաղաքականությունը և ներքին ինստիտուտների թուլացումը միմյանցից անդառնալիորեն կապված են։ Երբ մեր երկրում թուլանում են ժողովրդավարական ինստիտուտները, երբ սահմանափակվում է խոսքի ազատությունը և քաղաքացիական հասարակության ոլորտը, դա ստեղծում է բարենպաստ միջավայր Ադրբեջանի ագրեսիվ քաղաքականությանը հաջողությամբ իրականացնելու համար։

Այս երկու հարցերը, իմ կարծիքով, պահանջում են ԵԱՀԿ-ի և նրա անդամ պետությունների ուշադրության և համակարգված արձագանքի։