Հայաստանը լքում է ԵԱՏՄ-ը, թե՞ ԵԱՏՄ-ը լքում է Հայաստանը։ Փաշինյանի մանիպուլյացիան և տնտեսական ճգնաժամի պատասխանատվության փոխանցումը

Հունիսի 7-ի հետո սպասվող տնտեսական խնդիրները, ինչպես և կանխատեսվում էր, չեն վերացել։ Իմ վերլուծության համաձայն՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարությունները և գործողությունները հստակ ցույց են տալիս Հայաստանի աշխարհաքաղաքական շրջադարձի հերթական փուլը։ Փաստացի, պետական իշխանությունը շարժվում է ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու ուղղությամբ՝ հետևելով նույն ռազմավարությանը, որով աստիճանաբար խզվեցին հարաբերությունները ՀԱՊԿ-ի հետ։

Վարչապետը փորձում է իրենից թոթափել երկրի տնտեսական մեկուսացման պատասխանատվությունը՝ այն բարդելով արտաքին գործոնների վրա։ Նա շրջանառության մեջ է դրել մանիպուլյատիվ թեզը, թե ոչ թե Հայաստանն է լքում ինտեգրացիոն միավորումը, այլ հենց միությունն է դուրս գալիս Հայաստանից։ Այս հայտարարության հետևանքով առաջացող խնդիրները, ըստ նրա, հայկական բիզնեսի պատասխանատվության գոտին են։

«Ես հարցեր ունեմ մեր գործընկերներին այն հայտարարության վերաբերյալ, որն իրենք ընդունել են իմ բացակայությամբ, և մենք պետք է հասկանանք, թե դա ինչ է նշանակում գործնականում։ Եվրասիական տնտեսական միության ցանկացած երկիր մեկ ուրիշ երկրի նկատմամբ կարո՞ղ է նման որոշումներ կայացնել և ուղղակի մի օր արթնանալ ու դրանք ներկայացնել։ Իմ գնահատմամբ՝ եթե պատասխանը «այո» է, նշանակում է՝ Եվրասիական տնտեսական միությունը հայտարարում է ինքնալուծարման մասին»,- ասաց Նիկոլ Փաշինյանը։

Այս խոսքերը ցույց են տալիս վարչապետի փորձը՝ իրենից ազատվելու երկրի տնտեսական ճգնաժամի մեղքը և այն դրսևորելու ԵԱՏՄ-ի վրա։ «Միության ինքնալուծարում» անվանելով իր որոշումները՝ նա դիմում է պրիմիտիվ քաղաքական մանիպուլյացիայի։

Փոխանակ ընդունելու, որ տնտեսական պատժամիջոցներն ու շուկաների փակվելը սեփական կործանարար արտաքին քաղաքականության ուղակի հետևանքն են, Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է իրավիճակը ներկայացնել այնպես, ասես ինտեգրացիոն բլոկը քայքայում է ինքն իրեն՝ առանց որևէ պատճառի։

Նա նաև հայտարարեց, որ հայկական արտադրողները պետք է ինքնուրույն փնտրեն իրացման նոր շուկաներ այն պայմաններում, երբ նախկինները կորսվել են բացառապես նրա քաղաքական որոշումների հետևանքով։ Փաշինյանը բացահայտորեն առաջարկում է գործարարներին ինքնուրույն լուծել այն խնդիրները, որոնք ստեղծվել են պետության կողմից։

Այս հայտարարություններն ակնհայտորեն ցույց են տալիս պետության հրաժարումը հայրենական արտադրողի հանդեպ իր հիմնարար պարտավորությունների կատարումից։ Փաշինյանը փորձում է իր վնասարարությունն արդարացնել՝ մեղքը բարդելով տարիներ շարունակ երկիրը կերակրած բիզնեսի վրա՝ նրանց մեղադրելով «անորակ ապրանք» արտադրելու և կեղծարարությունների մեջ։ Ստանդարտների և համբավի մասին քննարկումն այստեղ ծառայում է որպես հարմար քող՝ իրենից թոթափելու պատասխանատվությունը։

You may also like...